Psychologia W głąb siebie

Skąd się biorą negatywne uczucia?

skad-sie-biora-negatywne-uczucia

Wkradają się jak złodziej i sieją niemałe spustoszenie. W pracy, w szkole czy tak po prostu. Nigdy nie wiesz gdzie i kiedy Tobą zawładną. Bywa, że wywracają świat do góry nogami. Uciążliwe i męczące? Na pewno. Czy wiesz skąd się biorą „złe” uczucia i jak się ich skutecznie pozbyć?

Wszystko się zaczyna w naszej głowie

„Nic mi się nie udaje, wszystko mnie nudzi i irytuje”. To klasyczna postawa osoby wiecznie niezadowolonej z życia i wszystkiego co ją otacza. Co gorsza silne przekonanie o naszej „rzekomej beznadziejności” może się na tyle utrwalić, że przejdziemy nad tym do porządku dziennego.

Psychologowie są pewni, że silne i zdecydowane „ego” jest solidnym fundamentem zdrowego umysłu i osobowości. Kluczem do sukcesu jest więc eliminacja własnych, nabytych, wyobrażonych lub rzeczywistych wad. Jak się okazuje z naszymi słabościami można skutecznie walczyć. Poznaj ich przyczyny.

Wszyscy, to nie Ty!

Żyjemy w czasach medialnego natłoku informacji i narzucania licznych wzorców, tego jak żyć się powinno, co jest trendy i cool. Nie daj się zwariować! Maskę nakładają aktorzy w teatrze, bo taką mają „rolę”. Pamiętaj, Twoje życie to nie teatr i wcale nie musisz brać udziału w reżyserowanym przez masy spektaklu „nie wiadomo czego”.

Niestety, nie każdy jest dość silną indywidualnością, by nie poddać się forsowanym przez kolorowe pisma, telewizję i Internet wzorom. Stąd krótka droga do uczuć bezsilności, smutku czy rozczarowania naszym życiem – bo jakoś nie udało się zrobić tego, o czym mówią wszyscy.

Anna Konopka

Wkradają się jak złodziej i sieją niemałe spustoszenie. W pracy, w szkole czy tak po prostu. Nigdy nie wiesz gdzie i kiedy Tobą zawładną. Bywa, że wywracają świat do góry nogami. Uciążliwe i męczące? Na pewno. Czy wiesz skąd się biorą „złe” uczucia i jak się ich skutecznie pozbyć?

Niska samoocena, a doświadczenia z dzieciństwa

Jedną z możliwości zaniżonego poczucia własnej wartości mogą być nawet drobne epizody z naszego dzieciństwa. Krytyczne uwagi czy kąśliwe komentarze wygłaszane przez rodziców w stosunku do ich dziecka, mogą źle skutkować w kolejnych latach. Umysł dziecka koduje wspomnienia, które są posiłkowane innymi porażkami. To z kolei prowadzi do wyolbrzymiania własnych cech i czynów, oczywiście w tym negatywnym ujęciu.

Człowiek z niską samooceną cierpi na poczucie winy i przeświadczenie, że rozczaruje innych swoim zachowaniem. To może prowadzić do złości i braku szacunku do własnej osoby. Taka jednostka traci chęci do działania, robi się agresywna w stosunku do innych – wypracowując w ten sposób nawyk „samoobrony” przed ewentualnymi atakami ze strony innych ludzi.

Pamiętaj, że wady tak naprawdę stanowią małą część naszej osobowości. Nauka zaleca zmianę sposobu myślenia. Wystarczy nie pozwalać zdominować naszego umysłu czarnymi myślami. Coś Ci nie wyszło? Zostaw to i nie analizuj tego w nieskończoność. Skup się na nowym celu, postaw sobie inne wyzwanie. Nie koncentruj się na porażce, bo one zdarzają się wszystkim!

Anna Konopka

Wkradają się jak złodziej i sieją niemałe spustoszenie. W pracy, w szkole czy tak po prostu. Nigdy nie wiesz gdzie i kiedy Tobą zawładną. Bywa, że wywracają świat do góry nogami. Uciążliwe i męczące? Na pewno. Czy wiesz skąd się biorą „złe” uczucia i jak się ich skutecznie pozbyć?

Poczucie winy, siostra lęku i strachu

To kolejne z listy negatywnych uczuć i wiąże się z niską samooceną. Czując się winnym jesteśmy przekonani o zaniedbaniu obowiązku lub o popełnionym złym uczynku, po których należy nam się sroga kara. Dopada nas uczucie odpowiedzialności za porażkę i błąd. Fakt, że nie udaje nam się sprostać danym zadaniom powoduje, że uczucie winy robi się u nas nawykiem. Bierze się ono także z niezdecydowania lub nieświadomości podjęcia słusznej decyzji.

Z poczuciem winy wiążą się jeszcze lęki i strach, które łączą się z takimi schorzeniami jak astma, cukrzyca, chroniczny ból czy rak. W współczesnym społeczeństwie brak informacji o ty, jak o nasze zdrowie psychiczne należy dbać. Warto ćwiczyć sztukę „odizolowania się”. To recepta na znalezienia spokoju i poczucia celowości naszego istnienia. Ucz się wiary w siebie i własne możliwości.

Gniew, czyli kompleks niższości i bezsilności

To uczucie gwałtowne i niekontrolowane. Reagując nim dajesz dowód na to, że brakuje Ci samokontroli, masz poczucie niskiej wartości, a nawet cierpisz na brak godności i zrozumienia. Gniew podobnie, jak zaniżona samoocena, powstaje z skumulowanych złych doświadczeń z dzieciństwa czy bycia obiektem śmiechu i kpin. Skutkuje to wykształceniem przekonania o trudności w osiąganiu celów, a to prowadzi do frustracji i podsyca wściekłość.

Anna Konopka

Wkradają się jak złodziej i sieją niemałe spustoszenie. W pracy, w szkole czy tak po prostu. Nigdy nie wiesz gdzie i kiedy Tobą zawładną. Bywa, że wywracają świat do góry nogami. Uciążliwe i męczące? Na pewno. Czy wiesz skąd się biorą „złe” uczucia i jak się ich skutecznie pozbyć?

 

Uczuć silnego gniewu nie należy lekceważyć. To objaw psychicznego wyczerpania i bezsilności. Jak się go pozbyć? Kontroluj emocje, nie pozwól im eksplodować bez przyczyny. Nabierz dystansu do słów i wydarzeń, które dotąd wzbudzały w Tobie agresję. Nie duś go w sobie, a uczucia złości zamień na miłość i troskę.
Dobra rada: Gniewu łatwiej się pozbyć poprzez ramiona, dłonie i palce wykonując prace, które sprawiają nam przyjemność, m.in. ogrodnictwo, głaskanie psa, pisanie listu itp.

Strach pokonaj wiedzą

Każdy się czegoś boi, bo to naturalne uczucie. Strach towarzyszy nam przez całe życie. Jego powodem u danej osoby może być trauma, ból, ośmieszenie czy nawet trudny poród matki. Strach pozostanie, jeśli nie nauczysz się zdecydowania i pewności. Strach zabija wiedza, doświadczenia, które pozwalają zrozumieć nasze lęki. Wiedza gwarantuje nabycie wiary w siebie i życie.

Na podstawie” Pokonać negatywne uczucia, autorstwa filozofa życia i pedagoga – Vijayadev Yogendra.

Anna Konopka

Komentarze (6)

pati25

9 lat temu

Te nasze negatywne uczucia mają różne podłoże.Czasami ludzie się na siebie gniewają,mają o coś pretensję..Ale szybko nam ten gniew mija.Nie potrafimy długo siię złościć

serenada0

10 lat temu

Gniew tak jak radość są wpisane w nasz umysł , są naturalnym zachowaniem na wywołujące je reakcje. Życie jest nieprzewidywalne i są sytuacje , które wywołują u nas radość , a są też takie , które wywołują gniew. Nie bronię się przed tym.

drobina

12 lat temu

Optymizmu i pozytywnego myślenia nauczyłam się od mojej najmłodszej córki – urodzonej optymistki. Zawsze powtarza: mamuś, nieważne co było, nie rozpamiętujmy niepowodzeń i porażek, skoncentrujmy się na dniu dzisiejszym i na tym co przyniesie jutro. I tego się trzymam!
Dopiero niedawno do mnie dotarło, że przed laty też taka byłam. Teraz nabieram dystansu do wielu spraw, przestałam wyolbrzymiać problemy. Staram się nie myśleć o chorobach. Znalazłam sobie ciekawe zajęcia i…aż chce się żyć!

Giulia

12 lat temu

Dobry artykuł, przesłałam linki moim znajomym, niech sobie poczytają. Sama przekonałam się, że agresją wobec mojej osoby, ktoś starał się zatuszować problemy z samym sobą. Należy kontrolować własne emocje, uwierzyć w siebie i swoje możliwości, ale też spróbować zaufać innemu człowiekowi. Ktoś, kto nie czuje się akceptowany przez innych, gniewa się, bywa złośliwy, jest po prostu niedojrzały psychicznie. Koło się zamyka – bo swoim zachowaniem odtrąca ludzi. Trzeba dużego samozaparcia, aby chcieć dotrzeć do takiej osoby.

summer

12 lat temu

Gniew można czasem usprawiedliwić, ale…….czy on w czymkolwiek pomaga? Może lepiej jednak poszukać przyczyny tego, co się wydarzyło i spróbować znaleźć jakiś sposób na wyjście z niekomfortowej sytuacji? Nie chodzi mi oczywiście o tłumienie wybuchów złości, ale o zmianę myślenia – o nie dopuszczanie do gniewu.

filodendron

12 lat temu

Absolutnie nie zgodzę się z tym ,że gniew wynika tylko z poczucia niższości.Jeżeli ktoś zrobi nam świństwo,niby dlaczego nie mamy zareagować gniewem?To zmuszanie ludzi do poprawności politycznej i nie tylko jest okropne.Człowiek może być gniewny ,to jedna z cech jego natury.Jeśli złodziej ukradnie ci sakiewkę z wypłatą-to nie masz prawa się na niego złościć?A może masz pogadać z psychologiem o trudnym dzieciństwie i przeprosić tego złodzieja.?Ludzie nie dajmy sie zwariować.A może komuś nie jest na rękę,że ludzie potrafią się zezłościć.Najlepiej zamknąć buzię komuś tym,że to on sam ma problemy-a najlepiej psychiczne.

Zostaw komentarz