Menopauza Menopauza a choroba

Wysiłkowe nietrzymanie moczu cz.2

wysilkowe-nietrzymanie-moczu-cz-2

W poprzedniej części naświetliliśmy problem tej wstydliwej choroby. W tej prezentujemy kolejne metody walki z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, który to problem dotyka coraz większej grupy kobiet.

Poniżej prezentujemy kolejne metody leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu. Zachęcamy do lektury poprzedniej części artykułu.

Biofeedback

Polega na kontrolowanym, zarówno przez lekarza, jak i pacjentkę ćwiczeniu skurczów dna miednicy. Dzięki zastosowaniu specjalnej aparatury kobieta ma możliwość obserwowania siły skurczu swoich mięśni, a to pozwala na ocenę postępu leczenia oraz na świadome kurczenie właściwych grup mięśni.

Biofeedback to metoda biologicznego sprzężenia zwrotnego i nauka uświadamiania sobie czynności wcześniej często nieuświadomionych oraz wpływanie na ich poprawę. W przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu i czynnościowych zaburzeń fikcji jest to nauka świadomego kurczenia i świadomej relaksacji mięśni dna miednicy.

Biofeedback wymaga specjalnej aparatury rejestrującej (w tym przypadku EMG mięśni dna miednicy) i umożliwiającej odbiór wzrokowy lub słuchowy rejestrowanych zmian. Wymaga również wyszkolonego personelu, który potrafi motywować pacjentkę. Obserwując, jak urządzenie reaguje na różne próby osiągania pożądanego rezultatu, kobieta uczy się rozpoznawać mechanizmy, sterujące daną reakcją fizjologiczną.

Biofeedback stosuje się w wysiłkowym nietrzymaniu moczu zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Ocena skuteczności terapii w przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet następuje po 3–6 miesiącach. Metodę tę uznaje się za alternatywną i bardziej nowoczesną metodę ćwiczeń. Można ją stosować jako leczenie jedyne (biofeedback monotherapy) lub łączyć z innymi formami leczenia zachowawczego.

dr Preeti Agrawal

W poprzedniej części naświetliliśmy problem tej wstydliwej choroby. W tej prezentujemy kolejne metody walki z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, który to problem dotyka coraz większej grupy kobiet.

Contrelle Activgard

To rozwiązanie na Zachodzie dostępne jest od blisko 20 lat, w Polsce pojawiło się w 2010 roku. Po umieszczeniu w pochwie Contrelle Activgard delikatnie unosi pęcherz moczowy i w ten sposób koryguje zagięcie szyjki pęcherza moczowego i zapobiega lub redukuje nietrzymanie moczu, nawet w trakcie wysiłku. Pacjentki mogą normalnie oddawać mocz bez potrzeby usuwania tego urządzenia, które jest łatwe w użyciu i, tak jak tampon, nieodczuwalne i niewidoczne.

Contrelle Activgard może być używany do 16 godzin, bez konieczności zmiany, ale nie wolno stosować go równocześnie z tamponami. Nasączenie wodą przed użyciem zapobiega wysuszaniu błony śluzowej. Występuje w trzech rozmiarach i jest jednorazowego użytku.

Trening pęcherza

To świadome odraczanie momentu oddawania moczu, połączone z zapisywaniem parć naglących i mikcji w specjalnym dzienniczku. Istotne jest także kontrolowanie ilości i częstości przyjmowanych płynów. We wczesnej fazie choroby leczenie rozpoczyna się od treningu pęcherza – po to, aby przywrócić choć częściową sprawność jego mięśni. Najprostsze ćwiczenia z tej grupy polegają na oddawaniu moczu w określonych godzinach i stopniowym zwiększaniu przerw między wizytami w toalecie.

Nawyki żywieniowe

Unikajmy środków moczopędnych, do których zaliczamy kawę, czarną herbatę, a nawet chłodny klimat. U wielu kobiet ilość wydalanego moczu zwiększa się w pierwszym dniu cyklu – wtedy organizm pozbywa się płynów nagromadzonych przed miesiączką. W tym stanie, z powodu pełnego pęcherza, WNM będzie się nasilać.

dr Preeti Agrawal

W poprzedniej części naświetliliśmy problem tej wstydliwej choroby. W tej prezentujemy kolejne metody walki z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, który to problem dotyka coraz większej grupy kobiet.

Hormony

U niektórych kobiet WNM pojawia się z powodu spadku poziomu hormonów, po menopauzie. Z tego samego powodu kobiety te doświadczają częstych zakażeń dróg moczowych. Aby odzyskać kontrolę nad wstrzymywaniem moczu i odbudować tkankę nabłonkową cewki moczowej należy stosować kremy zawierające estriol. Ten rodzaj estrogenu wykazuje dobre działanie miejscowe i słabe działanie systemowe.

Wkładki dopochwowe

Istnieją specjalne wkładki dopochwowe wykonane z plastiku lub specjalnej gumy, które stosuje się zwykle w celu podtrzymania wypadającej macicy. Mogą je również stosować kobiety z WNM. Taka sama wkładka, zaprojektowana specjalnie z myślą o kobietach cierpiących na nietrzymanie moczu, podnosi szyjkę pęcherza i nadaje mu pierwotne ułożenie pod właściwym kątem, przywracając w ten sposób kobiecie kontrolę nad utrzymywaniem moczu.

Przyrząd ten doskonale spełnia swoje zadanie u kobiet, które nie mogą poddać się zabiegowi chirurgicznemu, a także u kobiet, u których operacja nie przyniosła spodziewanego rezultatu.

Pessar należy wprowadzać od strony jego cienkiej części. Musi być tak dobrany wielkością krążka, by kalota (czyli najszersza wystająca część pessara) leżała bezpośrednio pod cewką moczową, w przeciwnym wypadku pessar nie będzie spełniał swojej roli. By usunąć pessar, należy kalotę przesunąć na bok lub do tyłu i dopiero wtedy wysunąć przyrząd.

dr Preeti Agrawal

W poprzedniej części naświetliliśmy problem tej wstydliwej choroby. W tej prezentujemy kolejne metody walki z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, który to problem dotyka coraz większej grupy kobiet.

Pessar wyjmować co kilka tygodni w celu sprawdzenia ścian pochwy (czy nie ma stanu zapalnego, odleżyn), a następnie założyć, według uznania lekarza prowadzącego, w sposób gwarantujący zachowanie zasad higieny. Wymiary: średnica od 55 (co 5 mm) do 85 mm.

Femurin

Ekstrakt z pestek dyni, suplement diety. Hamuje aktywność enzymu, który powoduje lokalnie wzrost stężenia testosteronu, co zwiększa siłę mięśni ścian pęcherza moczowego oraz tkanek okołocewkowych. Można stosować go przez długi czas. Dawkowanie: dwa razy dziennie po 1 tabletce.

Leki stosowane w wysiłkowym nietrzymaniu moczu

Yentreve (duloksetyna): zwiększa przewodzenie impulsów w neuronach motorycznych nerwu sromowego i napięcie zwieracza zewnętrznego cewki. Działa tylko w okresie przyjmowania i nie powoduje całkowitego wyleczenia, a jedynie łagodzi dolegliwości.

Ma liczne działania niepożądane (nudności, przyrost masy ciała, zaburzenia snu i nastroju). Opracowany z myślą o kobietach cierpiących na wysiłkowe nietrzymanie moczu.

Leki alfaadrenomimetyczne* (efedryna, pseudoefedryna, midodryna, fenylopropanolamina): powodują wzrost napięcia zwieracza wewnętrznego. *Niestety, charakteryzują się stosunkowo niską skutecznością, a jednocześnie powodują szereg działań niepożądanych: bóle głowy, zaburzenia snu, wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

dr Preeti Agrawal

W poprzedniej części naświetliliśmy problem tej wstydliwej choroby. W tej prezentujemy kolejne metody walki z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, który to problem dotyka coraz większej grupy kobiet.

Leczenie operacyjne NTM

Potencjalnymi kandydatkami do leczenia operacyjnego są:
kobiety z wysiłkowym NTM (lub NTM mieszanym, tj. wysiłkowym i z parcia) w przypadku dużego nasilenia, czyli gubienia moczu w czasie chodzenia lub bez wysiłku (np. wyciek moczu w nocy), kobiety z wysiłkowym i mieszanym nietrzymaniem moczu po niepowodzeniu leczenia zachowawczego, osoby z nietrzymaniem moczu, które współtowarzyszy chorobom neurologicznym – zawsze w oparciu o badanie urodynamiczne, chorzy na nietrzymanie moczu z parć, po niepowodzeniu leczenia wszystkimi metodami zachowawczymi.

Operacyjne leczenie dotyczy prawie wyłącznie wysiłkowego NTM. Dla każdego chorego indywidualnie dobierana jest metoda operacyjna. W każdym przypadku planowanego leczenia chirurgicznego zalecane jest wykonanie kompleksowego badania urodynamicznego. Skuteczność najlepszych metod sięga 100 procent bezpośrednio po zabiegu, jednak z upływem czasu NTM może nawrócić.

W przypadku najskuteczniejszych metod (TVT, operacja Burcha, sling, sztuczny zwieracz), NTM nawraca u maksymalnie 15 procent chorych po 5 latach od operacji, co oznacza, że szansa na całkowite wyleczenie po 5 latach wynosi 85 procent.

Dr Preeti Agrawal jest doktorem nauk medycznych, specjalistą II stopnia z ginekologii i położnictwa. W okresie 1995-2001 odbyła szereg staży naukowych specjalizacyjnych w Niemczech, Danii, Anglii i Kanadzie. Jest autorką szeregu książek o tematyce menopauzy i kobiecości.

dr Preeti Agrawal

Komentarze (4)

pati25

7 lat temu

Istnieją różne metody walki z tą przykrą a zarazem wstydliwą dla każdego dolegliwością.Na szczęście nie mam żadnego problemu z nietrzymaniem moczu

filodendron

7 lat temu

Ja też nie wiedziałam,że ekstrakt z pestek z dyni służy kobietom, słyszałam ,że jest dobry dla mężczyzn na prostatę.

mejgosia

7 lat temu

Słyszałam o różnych metodach, ale nie przypuszczałam że Biofeedback też pomaga w tych dolegliwosciach ! To dla mnie zaskakująca wiadomość! Nie mialam o tym pojęcia!

Zostaw komentarz