Nuad boran - masaż tajski
24.01.2012
Wir historii
Nuad boran, czyli tradycyjny starożytny masaż tajski ewoluuje wciąż od 2500 lat. Na przestrzeni wieków jego techniki były doskonalone i praktykowane głównie w świątyniach lub klasztorach buddyjskich, a ich przekazy w następujących po sobie pokoleniach mnichów odbywały się wyłącznie ustnie. Pierwsze znane dokumenty, dokładnie opisujące pozycje masażu, zapisano w Tajlandii na liściach palmowych w języku pali dopiero w XVII w. Niestety – większość z nich zaginęła podczas najazdu wojsk birmańskich i zniszczenia Ajuthaii – ówczesnej stolicy kraju.
Zacementowana tradycja
Ze względu na ulotność liści palmowych i niepewność dziejową, w 1832 roku – panujący król Rama III nakazał, by ocalałe teksty wyryć na kamiennych tablicach i wmurować w ścianę świątyni Phra Chethupon Wimolmangklararam – popularnie nazwanej świątynią Wat Pho w Bangkoku. Tablice są tam widoczne do dzisiaj i przedstawiają 30 wizerunków ciała z przodu i 30 wizerunków ciała z tyłu wraz z rysunkami linii energetycznych, umieszczonymi na nich punktami leczniczymi oraz opisami skrupulatnie przestrzeganymi podczas masażu tajskiego.
Tradycja nuad
Nuad, jak większość azjatyckich metod masażu, jest nakierowany na całościową pracę z ciałem. Koncentruje się nie tylko na systemie mięśniowym, ale również dostrzega centra i kanały energetyczne, którymi płynie energia witalna. Same techniki przypominają akupresurę shiatsu połączoną z asanami znanymi w jodze. Nuad łączy też techniki, które zwykle stosowane są oddzielnie takie jak: praca z powięziami, punktami spustowymi, terapia neuromuskularna.
Dodaj komentarz