Biust(o)nosze Moda

Potrzeba matką wynalazku – historia stanika

potrzeba-matka-wynalazku-historia-stanika

Świadomość, iż mamy na sobie zmysłową bieliznę, wpływa korzystnie na nasze samopoczucie. Na rynku można znaleźć różne staniki: bardotki, sportowe oraz push-upy. Kto uszył pierwszy biustonosz i dlaczego ta część garderoby do dziś elektryzuje męską część społeczeństwa?

Wraz z nadejściem nowej epoki zmieniał się sposób postrzegania ludzkiego ciała. Po latach światłych, następowały ciemne, w którym nagość była traktowana jako grzech. Gdyby zobrazować stosunek ludzi do własnej fizyczności na osi, powstałaby sinusoida. W starożytności poświęcano wiele uwagi potrzebom ciała, o czym świadczą rzeźby i antyczne utwory. Nie tylko mężczyźni pracowali nad atrakcyjną, umięśnioną sylwetką, tego zadania podejmowały się również kobiety. Rzeźby starożytnych artystów stanowiły wierne odwzorowanie ludzkiego ciała, antyczni twórcy podkreślali również genitalia, ponieważ uważali je za piękne. Średniowiecze przyniosło zmianę mentalności, Kościół potępiał osoby, które hołdowały ciału. Powszechne stało się umartwianie oraz asceza.

Piersi – intymna część ciała. Historia stanika

Gliniana figurka, która powstała w Mykenach 4 tysiące lat p.n.e., przedstawia boginię z owiniętymi piersiami. Świadczy ona niewątpliwie o sposobie postrzegania kobiecego ciała. Biust od wieków uchodzi za intymną część ciała, której nie należy wystawiać na widok publiczny. Egipcjanki również ukrywały swoje piersi przed postronnymi obserwatorami, zakładając dodatkową tunikę. Czy domyślasz się, kto stworzył pierwszy biustonosz? Dokonali tego starożytni Grecy, a potrzeba po raz kolejny okazała się matką wynalazku. Sport odgrywał niezwykle istotną rolę w życiu spartanek, aczkolwiek podczas ćwiczeń towarzyszył im ogromny dyskomfort. W związku z tym, iż biust przeszkadzał im w swobodnym poruszaniu się, opracowano specjalną opaskę podtrzymującą piersi. Dlaczego mieszkanki Rzymu ukrywały swoje atuty, obwiązując je kilkukrotnie? W czasach, w których przyszło im żyć, panie hojnie obdarzone przez naturę stanowiły obiekt kpin i niewybrednych żartów. W związku z tym tuszowano biust.

Warto jednak pamiętać, iż staniki noszone przez starożytne Greczynki znacznie odbiegały od tych, które znamy ze sklepów z bielizną. W czasach antycznych problem stanowiły materiały, większość tkanin była twarda i szorstka w dotyku. Lniane staniki mogłyby podrażniać cienką skórę biustu. Zanim kobiety zaczęły nosić „normalne” biustonosze, upłynęło jeszcze wiele czasu. Wcześniej zawrotną karierę zrobił gorset. Wraz z nastaniem mody na szczupłą sylwetkę i wąską talię zaczęto poszukiwać rozwiązania, które poprawiłoby kobiece proporcje bez ćwiczeń. Dobrze usytuowane panie chciały być piękne, ale nie zamierzały odmawiać sobie smakołyków. Gorset zrewolucjonizował ich życie, ponieważ modelował sylwetkę. Za jego sprawą każda kobieta mogła cieszyć się talią osy. Niestety, pogoń za atrakcyjną sylwetką miała swoją cenę. Ucisk, jakiego na co dzień doświadczały panie, nierzadko przyczyniał się do omdleń i napadów duszności.

Irmina

Świadomość, iż mamy na sobie zmysłową bieliznę, wpływa korzystnie na nasze samopoczucie. Na rynku można znaleźć różne staniki: bardotki, sportowe oraz push-upy. Kto uszył pierwszy biustonosz i dlaczego ta część garderoby do dziś elektryzuje męską część społeczeństwa?

Stanik – górna część sukni

Pod koniec XVIII wieku pojawiły się nietypowe suknie. Składały się one z dwóch części, z czego górną określano mianem „stanika”. Nowa kreacja zwiastowała zmiany, jakie miały dokonać się w świecie mody. Nietypowy krój wskazywał na zmierzch epoki gorsetów. Górna część sukni była stosunkowo sztywna i ciasna, toteż doskonale podtrzymywała biust. Początek XIX wieku to czas eksponowania ramion. Często wystawiano je na widok publiczny, a na balu nie wypadało pokazać się w innej kreacji niż suknia ze „stanikiem”. Ten ostatni miał postać odwróconego trójkąta, to rozwiązanie geometryczne podkreślało ramiona.

Ostatecznie gorsety zakończyły swoją karierę pod koniec XIX wieku, gdy do głosu doszli lekarze zrzeszeni w Stowarzyszeniu na Rzecz Uproszczenia Damskiego Stroju. . Medycy zauważyli, że ucisk wpływa negatywnie na funkcjonowanie organizmu pań. Pod ich presją w 1883 roku zorganizowano wystawę, na której zaprezentowano stroje bezpieczne dla kobiet. Największe wyzwanie stanowiło opracowanie elementu garderoby, który podtrzymywałby piersi, ale nie ściskał narządów wewnętrznych. Pierwsze „staniki” były stosunkowo lekkie, niestety, opierały się one na fiszbinach oraz licznych sznurkach. Niektórzy lekarze uważali, że należy opracować taką część garderoby, która podtrzymywałaby piersi od strony bioder. To rozwiązanie miało uchronić sutki przed uciskiem. Z perspektywy czasu trudno nie przyznać racji doktorowi Neustatterowi. Dziś wiemy, iż nie należy utrudniać przepływu limfy, ponieważ wraz z nią pozbywamy się toksyn, w tym kancerogenów. W związku z tym współcześni lekarze apelują do kobiet, aby po powrocie do domu zdejmowały stanik.

Jedwabne chusteczki związane tasiemką

Kobiety niechętnie nosiły bieliznę zaprojektowaną przez panów. Dlaczego ich propozycje nie spotkały się z ciepłym przyjęciem pań? Chcąc poznać odpowiedź na to pytanie, warto przyjrzeć się elementom garderoby, które zaprojektowali. Większość z nich była bezkształtna i mało kobieca. Panie chciały podkreślać swoje atuty, a wełniana koszula im to uniemożliwiała. Pierwszy „normalny” biustonosz został opracowany w 1866 r. Ta misterna konstrukcja, opierająca się na drutach i jedwabiu, do złudzenia przypominała sitko na herbatę. O dziwo, pierwszy stanik nie spotkał się z zainteresowaniem potencjalnych klientek. Dopiero pomysł tancerki Mary Anne Phelps-Jacobs, który zrodził się spontaniczne, został ciepło przyjęty. Kobieta wybierała się na bal, miała już przygotowaną suknię. Niestety, gorset nie współgrał z jej kreacją. Tancerka po chwili zastanowienia postanowiła stworzyć własny stanik, wiążąc dwie jedwabne chusteczki tasiemką. Jej biustonosz zrobił furorę wśród pań. Phelps-Jacobs postanowiła zarobić na własnej kreatywności, w tym celu w 1914 roku złożyła stosowny wniosek do urzędu patentowego. Niebawem okazało się, że tancerka nie ma takiego talentu do interesów, jak wszyscy przypuszczali. Patent odsprzedała firmie Warner Brohers za 1500 dolarów. To niewielka kwota w porównaniu z tym, co później zarobiło przedsiębiorstwo.

Kolejne lata przyniosły nowe rozwiązania, wszak życie nie znosi próżni. Udoskonalanie projektu tancerki zakończyło się stworzeniem wielu ciekawych modeli staników. Dziś odwiedzając sklep z bielizną, mamy w czym wybierać. Ciekawe fasony, materiały i kolory otwierają przed nami wiele możliwości. Ramiączka stanika można odpinać, krzyżować, przekładać i w ten sposób dostosowywać biustonosz do kroju sukienki. Zakładasz kreację odsłaniającą ramiona? Wystarczy odpiąć ramiączka.

Irmina

Komentarze (9)

dulcynea

4 lata temu

Bardzo ciekawa to historia biustonosza, lubię czytać takie historie. Ale najbardziej cieszę się ten” wynalazek” istnieje:-X
Bo życia bez tego niego sobie nie wyobrażam:)))

filodendron

4 lata temu

Do 40 roku życia mogłam chodzic bez stanika bo mój biust był jędrny i stabilny ,teraz widzę ,że coraz bardziej zjeżdża i stanik trzeba nosić, choć nie lubie ,bo czuję ,że trochę mnie uwiera to tu to tam. Lubie staniki o szerszych ramiączkach i wygodnych miseczkach . Teraz sa eleganckie i wygodne staniki 🙂

Mindi

5 lat temu

Nie umiem sobie wyobrazić życia bez stanika, a okazuje się, że historia jego nie jest wcale tak odległa. Mija 100 lat gdy opatentowano tak ważny wynalazek, która pozwala kobietom być atrakcyjne i wygodnie funkcjonować 🙂

Emilly27k

5 lat temu

Nic dodać nic ując, ale zgadzam się z tym co napisała Patka,że historia powstania stanika jest ujmująca i ciekawa:)

pati25

5 lat temu

Bardzo ciekawa ta historia stanika.Teraz mamy w sklepach duży wybór.Różne kolory,fasony.Każda z kobiet znajdzie odpowiedni dla siebie

Zostaw komentarz